ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਆਪਣਾ ਮਾਣ

ਹਿੰਦੀ ਕਵਿਤਾ: ਮੇਰੇ ਘਰ ਚੱਲੋਗੇ-ਪਾਵਸ ਨੀਰ/ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ: ਦੀਪ ਜਗਦੀਪ ਸਿੰਘ

ਅੱਖਰ ਵੱਡੇ ਕਰੋ+=

ਓਥੇ ਖੂੰਜੇ ‘ਚ ਇਕੱਲਾ ਖੜਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਬੱਲਾ
ਤੇ ਕਦੋਂ ਦੀ ਖਪਰੈਲ ਤੇ ਫਸੀ ਹੋਈ ਹੈ ਭਰਾ ਦੀ ਗੇਂਦ
ਘਰ ਚੱਲੋ
ਉਸਨੂੰ ਉਤਾਰਾਂਗੇ, ਮਨ ਬਹਿਲ ਜਾਵੇਗਾ
ਓਥੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਗਵਾਂਢ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਇਕ ਪੋਟਲੀ ਵਾਲਾ
ਉਹਨੇ ਆਪਣੀ ਬੋਰੀ ਚ ਲੁਕਾਏ ਨੇ ਕਿੰਨੇ ਬਚਪਨ
ਘਰ ਚੱਲੋ
ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜੀ ਕਵਿਤਾ ਉਧਾਰ ਮੰਗ ਲਿਆਵਾਂਗੇ
ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਬੁੱਢਾ ਪਿੱਪਲ
ਉਸਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਸੁੱਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਰਾਤ
ਘਰ ਚੱਲੋ
ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਪੁਛਾਂਗੇ ਚੰਨ ਦਾ ਪਤਾ
ਤੁਸੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ ਕਲ਼, ਬੜੀ ਗਰਮੀ ਹੈ ਏਥੇ?
ਉਥੇ ਵੀ ਸਰਦੀਆਂ ‘ਚ ਵੀ ਬਰਫ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਕਦੇ
ਸ਼ਾਇਦ ਹਾਲੇ ਵੀ ਪੱਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਪੈਦੀ ਹੋਵੇ ਤਰੇਲ
ਘਰ ਚੱਲੋ
ਉਂਗਲੀਆਂ ‘ਤੇ ਤਿਲਕਦੇ ਮੋਤੀ ਵੇਖਾਂਗੇ
ਇੱਥੇ ਚੁਭਦਾ ਹੈ ਸੂਰਜ ਬੜਾ
ਮਾਂ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨਦਾਨ ‘ਚ ਥੋੜੀ ਧੁੱਪ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੈ
ਬੋਲੋ ਨਾ ਮੇਰੇ ਘਰ ਚੱਲੋਗੇ?
-ਪਾਵਸ ਨੀਰ, ਝਾਰਖੰਡ
ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ-ਦੀਪ ਜਗਦੀਪ ਸਿੰਘ
ਮੂਲ ਹਿੰਦੀ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਲਫ਼ਜਾਂ ਦਾ ਪੁਲ ਇਕ ਸੁਤੰਤਰ ਸਾਹਿਤਕ ਮੀਡੀਆ ਅਦਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਸਾਹਿਤ, ਸਭਿਆਚਾਰ, ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲਿਖਤਾਂ, ਆਡਿਓ, ਵੀਡਿਓ, ਖ਼ਬਰਾਂ, ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀਆਂ ਪਹੁੰਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਆਰਥਿਕ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਬੇਹੱਦ ਲੋੜ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੰਨੀ ਚਾਹੋਂ ਸਹਿਯੋਗ ਰਾਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਬਟਨ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਕੇ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਬੇਬਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਫ਼ਰਜ ਨਿਭਾ ਸਕਣਗੇ। ਧੰਨਵਾਦ।

ਇਕੋ ਵਾਰ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਰਕਮ ਚੁਣੋ।

ਸਾਡੀ ਪੱਕੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਲੈਣ ਲਈ ਬਟਨ ਦੱਬੋ

ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਜੁੜੋ

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *