ਲਿੱਪੀ-ਅੰਤਰ-ਲਿਬਨਾਨੀ ਕਵਿਤਾ : ਤਾਬੂਤ ਬਨਾਨੇ ਵਾਲੇ ਕਾ ਬਿਆਨ-ਲਿਸਾ ਸੁਹੈਰ ਮਜਾਜ਼

ਮੂਲ ਲੇਖਕ : ਲਿਸਾ ਸੁਹੈਰ ਮਜਾਜ਼  
ਰਾਹੁਲ ਰਾਜੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਦਾ ਲਿੱਪੀ-ਅੰਤਰ : ਅਨੁ. ਮਹਿੰਦਰ ਬੇਦੀ ਜੈਤੋ

ਸ਼ੁਰੂ ਮੇਂ ਯਹ ਜੋ ਥਾ ਚੌਂਕਾਨੇ ਵਾਲਾ ਥਾ :
ਜਿਤਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਸੇ ਮੈਂ ਬਨਾ ਸਕਤਾ ਥਾ ਤਾਬੂਤ
ਉਸਸੇ ਕਹੀਂ ਅਧਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਸੇ ਬਾੜ ਕੀ ਮਾਨਿੰਦ
ਬੜਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਥੀ ਤਾਬੂਤੋਂ ਕੀ ਮਾਂਗ
ਰਾਤ-ਰਾਤ ਭਰ ਮੈਂ ਕਰਤਾ ਕਾਮ
ਆਸਮਾਨ ਮੇਂ ਮੰਡਰਾਤੇ ਵਿਮਾਨੋਂ ਕੀ ਆਵਾਜ਼ੇਂ,
ਹੱਡੀਓਂ ਤਕ ਥਰਰਾ ਦੇਨੇ ਵਾਲੀ ਗੜਗੜਾਹਟੇਂ,
ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਖ਼ੌਫ਼ ਔਰ ਉਨ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਰੋਨੇ ਕੀ
ਆਵਾਜ਼ੋਂ ਕੋ ਨਜ਼ਰ-ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਤਾ,
ਜੋ ਆਏ ਥੇ ਮੁਝ ਸੇ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾਏਂ ਲੇਨੇ

ਮੈਂਨੇ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹੇਂ ਜਮਾਏ ਰੱਖੀਂ
ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀਓਂ ਕੇ ਫਫੋਲੋਂ ਔਰ ਗਾਂਠੋਂ ਪਰ
ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ ਥਾਮੇ ਆਰੇ ਪਰ
ਲਕੜੀ ਕੇ ਬੁਰਾਦੋਂ ਸੇ ਉਠਤੀ ਮੀਠੀ-ਮੀਠੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਪਰ
ਯਹ ਸੋਚ ਕਰ ਕਿ ਕਹੀਂ ਮੇਰੀ ਥਕਾਨ
ਭਾਰੀ ਨਾ ਪੜ ਜਾਏ ਮੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਕੇ ਮਕਸਦ ਪਰ!

ਲਕੜੀਆਂ ਪੜਨੇ ਲਗੀਂ ਕਮ
ਤਾਬੂਤੋਂ ਕੀ ਬੜਤੇ ਢੇਰੋਂ ਕੇ ਸੰਗ-ਸੰਗ
ਮੈਂਨੇ ਭੇਜਾ ਅਪਣੇ ਬੜੇ ਬੇਟੇ ਕੋ ਲਾਨੇ ਕੋ ਔਰ ਲਕੜੀਆਂ
ਪਰ ਸਾਰੇ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਾਸਤੇ ਥੇ ਜਾਮ ਔਰ ਖ਼ਸਤਾਹਾਲ ਬਮਬਾਰੀਓਂ ਸੇ
ਬਾਵਜੂਦ ਇਸਕੇ ਅਗਰ ਜੋ ਪਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਥੀਂ ਕੁਛ ਟ੍ਰਕੇਂ
ਵੋ ਲਾ ਰਹੀ ਥੀਂ ਜੀਵਤੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਰਾਸ਼ਨ
ਨ ਕਿ ਮ੍ਰਿਤਕੋਂ ਕੇ ਲਿਏ ਲਕੜੀਓਂ ਕੇ ਫੱਟੇ
ਇਸ ਲਿਏ ਮੈਂਨੇ ਪਹਲੇ ਸੇ ਭੀ ਜ਼ਯਾਦਾ ਜਤਨ ਸੇ
ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਆ ਕਾਮ
ਕਮ ਸੇ ਕਮ ਲਕੜੀਆਂ ਖ਼ਰਚ ਕਰਤੇ

ਇਸ ਸੇ ਹੁਆ ਬਸ ਇਤਨਾ ਹੀ ਕਿ
ਬਨ ਪਾਈਂ ਤਮਾਮ ਤਾਬੂਤੇਂ ਬੱਚੋਂ ਕੇ ਆਕਾਰ ਕੀ
ਮੈਂਨੇ ਬਨਾਏ ਬਕਸੇ ਦਰੁਸਤ, ਠੋਂਕੀ ਕੀਲੇਂ ਉਨਮੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ
ਲਾਦਾ ਉਨਹੇਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਤੀ ਹੁਈ ਟ੍ਰਕੋਂ ਪਰ
ਮੈਂਨੇ ਕੀਆ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਬਾਖ਼ੂਬੀ
ਪਰ ਅਬ ਔਰ ਨਹੀਂ, ਅਬ ਔਰ ਨਹੀਂ…

ਜਬ ਉਨ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਕਹਾ ਮੁਝਸੇ
ਜਾਕਰ ਦੇਖ ਆਊਂ ਮੈਂ ਕਬ੍ਰਿਸਤਾਨ-
ਜ਼ਮੀਨ ਪਰ ਖ਼ੁਦੀ ਇਕ ਲੰਬੀ ਖ਼ੌਫ਼ਨਾਕ ਖਾਈ
ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ੋਂ ਸੇ ਆਸਮਾਨ ਮੇਂ ਚੀਰੇ ਗਏ ਘਾਵੋਂ ਕੀ ਮਾਨਿੰਦ :
ਮੈਂਨੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਿਆ ਅਪਨਾ
ਔਰ ਫਿਰ ਭਿੜ ਗਯਾ ਅਪਨੇ ਕਾਮ ਮੇਂ
ਉਲਝਾਤੇ ਹੁਏ ਅਪਣੇ ਔਜ਼ਾਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ

ਔਰੋਂ ਕੋ ਕਰਨੇ ਦੋ ਮੁਰਦਾ ਘਰੋਂ ਸੇ ਮੁਰਦੋਂ ਕੋ ਬਾਹਰ ਲਾਨੇ
ਔਰ ਉਨਹੇਂ ਨਈ-ਨਈ ਬਨੀ ਤਾਬੂਤੋਂ ਮੇਂ ਰਖਨੇ ਕਾ ਕਾਮ
ਲਗਾਨੇ ਦੋ ਉਨਹੇਂ ਏਕ-ਏਕ ਕਰਕੇ ਤਾਬੂਤੋਂ ਕੇ ਢੱਕਨ
ਉਤਾਰਨੇ ਦੋ ਉਨਹੇਂ ਤਾਬੂਤੋਂ ਕੋ ਕਬਰ ਮੇਂ ਏਕ-ਏਕ ਕਰ
ਜੈਸੇ ਡਾਮਿਨੀ ਖੇਲ ਮੇਂ ਧਾਰਾਸ਼ਾਹੀ ਡਾਮਿਨੋਂ ਕੀ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਾਣ ਪੰਕਿਤ
ਟੂਟੇ ਹੁਏ ਦਾਂਤੋਂ ਕੀ ਲੰਬੀ ਕਤਾਰ ਜੈਸੇ

ਜੋ ਪੜ ਪਾਏਂ, ਉਨਹੇਂ ਪੜਨੇ ਦੋ ਫ਼ਾਤਿਹਾ
ਇਨ ਸ਼ਕਤ-ਵਿਸ਼ਕਤ ਮਰਿਤਕੋਂ ਪਰ
ਅਗਰ ਮੁਝੇ ਬਣਾਨੀ ਹੈਂ ਔਰ ਭੀ ਤਾਬੂਤੇਂ
ਤੋ ਮੁਝੇ ਉਤਰ ਜਾਨੇ ਦੋ ਨੀਂਦ ਮੇਂ
ਯਹ ਸਬ ਕੁਛ ਜਾਨੇ ਬਗ਼ੈਰ…
ਪਰ ਇਸ ਧਰਾਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਨੀਂਦ ਹੀ ਕੈਸੀ!

ਮੇਰੇ ਪੜੋਸਿਯੋਂ ਨੇ ਭਾਗਤੇ ਵਕਤ ਲਗਾਏ
ਸਫ਼ੇਦ ਝੰਡੇ ਅਪਨੀ ਕਾਰੋਂ ਪਰ
ਲੇਕਿਨ ਅਬ ਵੇ ਹੈਂ ਪੜੇ ਠੰਡੇ ਔਰ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਾਣ
ਮੇਰੀ ਬਨਾਈ ਤਾਬੂਤੋਂ ਕੀ ਪ੍ਰਤੀਕਸ਼ਾ ਮੇਂ।
ਆਜ ਮੈਂ ਉਤਾਰ ਫੇਕੂੰਗਾ ਵੋ ਸਫ਼ੇਦ ਕਪੜਾ
ਜਿਸੇ ਮੈਂਨੇ ਟਾਂਗ ਰਖਾ ਥਾ ਅਪਨੀ ਖਿੜਕੀ ਪਰ
ਨਿਰਦਈ ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਦਯਾ ਕੀ ਨਿਰਰਥਕ ਯਾਚਨਾ ਮੇਂ
ਬੇਹਤਰ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸੇ ਬਚਾਕਰ ਰਖ ਲੂੰ
ਅਪਨੇ ਕਫ਼ਨ ਕੇ ਲਿਏ।

ਏਕ ਦਿਨ ਇੰਸ਼ਾ-ਅੱਲਹਾ ਮੈਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੂੰਗਾ ਤਾਬੂਤ ਬਨਾਨਾ
ਔਰ ਲੌਟ ਆਉਂਗਾ ਅਪਨੀ ਪੁਰਾਨੀ ਬੜਈਗਿਰੀ ਪਰ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕੇ ਲਿਏ
ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਕੇ ਹਰ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਕੇ ਲਿਏ ਬਨਾਊਂਗਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ :
ਸੁੰਦਰ, ਚਿਕਨੇ, ਠੋਸ ਔਰ ਮਜ਼ਬੂਤ
ਐਸੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜੋ ਸੰਕਟ ਮੇਂ ਖੁੱਲ ਜਾਏਂ ਤੁਰੰਤ
ਔਰ ਮੁਸੀਬਤ ਮੇਂ ਫਸੇ ਆਦਮੀ ਕੋ ਬੁਲਾ ਲੇਂ ਤਤਕਾਲ
ਆਸ਼ਰਾ ਦੇਤੇ ਹੁਏ ਅੰਦਰ
ਮੈਂ ਇਨ ਦਰਵਾਜ਼ੋਂ ਮੇਂ ਲਗਾਊਂਗਾ ਓਕ, ਚੇਰੀ ਯਾ ਕੁਛ ਭੀ
ਬਸ ਚੀੜ ਕੋ ਛੋੜ ਕਰ…

ਫਿਲਵਕਤ ਮੈਂ ਅਪਨਾ ਕਾਮ ਕੀਏ ਜਾ ਰਹਾ ਹੂੰ-
ਆਓ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਮੈਂ ਤੈਯਾਰ ਕਰ ਦੂੰਗਾ
ਜੋ ਭੀ ਜੈਸੀ ਭੀ ਹੈ ਤੁਮਹਾਰੀ ਜ਼ਰੂਰਤ
ਬਤਾ ਦੋ ਮੁਝੇ ਬਸ ਆਕਾਰ-ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਜਨ ਔਰ ਲੰਬਾਈ
ਔਰ ਮੈਂ ਬਨਾ ਦੂੰਗਾ ਠੀਕ ਵੈਸੇ ਹੀ
ਪਰ ਮਤ ਬਤਾਓ ਮੁਝੇ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਾਮ, ਪਤਾ ਉਮਰ ਵਗ਼ੈਰਾ…

ਮੇਰੇ ਸਪਨੇ ਵੈਸੇ ਹੀ ਹੋ ਗਏ ਹੈਂ ਚਿਥੜੇ-ਚਿਥੜੇ
ਮੁਝੇ ਮੇਰੀ ਨੀਂਦ ਸੇ ਮਤ ਜਗਾਓ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ
ਹਤਾਸ਼ ਹੜਬੜਾ ਕਰ ਪੁਕਾਰਤੇ
ਫ਼ਾਤਿਮਾ, ਰਫ਼ੀਕ, ਸੋਹਾ ਔਰ ਡਾਲੀਆ ਕੋ
ਯਾ ਫਿਰ ਸਹਲਾਤੇ ਹੁਏ ਅਭੀ-ਅਭੀ ਜਨਮੇ
ਅਭੀ-ਅਭੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਬੱਚੇ ਕੇ ਮਾਸੂਮ ਚੇਹਰੇ ਕੋ

ਬਾਦ ਮੇਂ ਮੁਝੇ ਭੀ ਰੋਨਾ ਹੀ ਹੈ
ਪਰ ਅਗਰ ਅਭੀ ਮੁਝੇ ਇਨ ਤਮਾਮ ਬੇਘਰ ਹੁਏ ਮੁਰਦੋਂ ਕੋ
ਸੁਲਾਨਾ ਹੈ ਤਾਬੂਤੋਂ ਕੇ ਘਰ ਮੇਂ
ਤੋ ਖ਼ੁਦਾ ਕੇ ਲਿਏ ਮੇਰੇ ਇਨ ਦੁ-ਸੱਵਪਨੋਂ ਕੋ
ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਾ ਦੋ
ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਾ ਦੋ

ਇਨਹੇਂ ਬੇਨਾਮ ਹੀ ਰਹਿਣੇ ਦੋ!

Leave a Reply

You cannot copy content of this page.

ਕਾਪੀ ਕਰਨਾ ਮਨ੍ਹਾਂ ਹੈ।

ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਪੋਸਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਈ-ਮੇਲ ਕਰੋ lafzandapul@gmail.com

%d bloggers like this: